In beleidsrapporten over de eiwittransitie staan veel productvergelijken. Vlees komt hierin als minder duurzaam uit de bus dan plantaardige producten. Onterecht, volgens zes vierdejaars studenten van HAS Green Academy. Zij onderzochten welke duurzaamheidscriteria meegewogen zouden moeten worden. Duurzaamheid is veel meer dan CO2-uitstoot per kilo product. Het onderzoek gebeurde in opdracht van POV / Nederland Vleesland.
Varkensvlees vergeleken met plantaardige eiwitbronnen
De studenten vergeleken varkensvlees als leverancier van eiwit met de meest gegeten plantaardige eiwitbronnen: soja, kikkererwten, linzen, bruine bonen en noten. Dit deden zij voor een reeks belangrijke duurzaamheidsfactoren: CO2-uitstoot, waterverbruik, voedingswaarde, eiwitkwaliteit, landgebruik, pesticidengebruik.
Duurzaamheid versus voedingswaarde
Op CO2-uitstoot per kilo product scoren de meeste plantaardige eiwitbronnen een stuk gunstiger. Echter, op voedingswaarde per kilo product scoort varkensvlees een stuk beter. Dat geldt ook voor de kwaliteit van de eiwitten (goed verteerbaar). Waterverbruik is een volgend belangrijk criterium. Varkensvlees heeft een vergelijkbaar waterverbruik dan de meeste plantaardige eiwitbronnen. Noten hebben veruit het hoogste waterverbuik.
Het landgebruik voor varkensvlees en plantaardige eiwitbronnen is redelijk vergelijkbaar. Ook het gebruik van pesticiden (op veld- en voedergewassen) is een belangrijk criterium voor duurzaamheid. Op dit aspect komt soja als slechtste uit de bus.
Gezondheidsrisico’s van varkensvlees
Bij risico op ziekten bij overconsumptie doen de plantaardige producten het weer beter. Dat varkensvlees hier minder goed scoort heeft vooral te maken met de vele toevoegmiddelen aan de kant-en-klare producten. Consumenten eten in hoge mate bewerkte producten.
Aanbevelingen
De studenten concluderen dat beleidsmakers meer belangrijke duurzaamheidscriteria moeten meewegen in hun productvergelijkingen. Enkel kijken naar de CO2-uitstoot per kilo product geeft geen juist beeld. Ook zou duidelijker gecommuniceerd moeten worden over het risico op gezondheidsklachten door overconsumptie van vlees: het probleem ligt vooral bij het bewerkte vlees (toevoegmiddelen) en minder bij het onbewerkte product.
Bron: POV
