Transportziekte, zo werd de ziekte van Glässer vroeger ook wel genoemd. Op stressmomenten kwamen onverklaarbare klachten naar voren. De complexiteit van de ziekte en een diagnose die lastig te stellen is, maakt dat de ziekte vandaag de dag nog steeds over het hoofd gezien wordt. Ook bij de familie Coppens was er tijd nodig om de juiste diagnose te stellen, maar eenmaal vastgesteld werd de ziekte snel aangepakt.
Wanneer een zeug roept in de kraamstal van de familie Coppens, schieten alle biggen naar de uier. De aanwezige Nutrix-bakjes laten ze voor wat het is, ook al zijn deze nog halfvol. Niet zonder trots kijkt Jeffrey naar het tafereel in de kraamstal. “We houden de biggen bij de zeug, proberen zo min mogelijk te verleggen en voeren flink bij. Toch gaat er niks boven de moedermelk.” De varkenshouders zitten er rondom de worp bovenop, maar schromen ook niet om wat te experimenteren, bijvoorbeeld met multisuckling.
Zorgen bij de opfokgelten
De resultaten in de kraamstal staan niet op zichzelf. Ook bij de vleesvarkens worden met 1.000 gram groei per dag en een uitval van 1,5 procent uitstekende resultaten geboekt. En bij de opfokgelten loopt het sinds driekwart jaar weer beter, maar deze diergroep was lange tijd een zorgenkindje voor de familie Coppens. Om onverklaarbare redenen liep het niet lekker, maar de varkenshouders en adVee-dierenarts Chris Schouten konden er de vinger er niet achter krijgen. “De symptomen waren heel divers. Op kritische momenten in de opfok sloeg er een hoestje toe. Er waren griepverschijnselen, dus in eerste instantie dachten we aan influenza. Daarop startte we een vaccinatiestrategie, maar die bracht niet het resultaat wat we verwachtten”, licht Schouten toe. Ook werd er kritisch naar het klimaatsysteem gekeken, maar dat leverde geen oplossing voor de hoestproblematiek.
Daarnaast kregen de fokgelten vanaf 40 kilogram last van dikke gewrichten. Jeffrey: “Het percentage afgekeurde gelten zinde me niet. Dat lag op 15 procent.” De optie streptokokken werd op tafel gegooid, want ook bij de biggen speelde die problematiek, maar de oplossing werd pas gevonden toen Jeffrey wat informatie had gekregen over de ziekte van Glässer. “De symptomen die daarmee gepaard gaan, kwamen heel erg overeen met wat wij bij de opfokgelten zagen.”
Nieuw vaccin
Nadat Glässer werd aangetoond, besloot Coppens per direct te gaan vaccineren. “Daarin zijn we resoluut. Als er een probleem is, moet je dat aanpakken.” Ook in dit geval schuwde de varkenshouder een experiment niet. Hoewel er al jaren Glässer-vaccins op de markt zijn, besloot hij te vaccineren met een vaccin dat pas net zijn registratie had gekregen. Kernfarm, een jonge speler in de farma, had in de maanden ervoor de registratie gekregen voor FIXR HP Ery, een nieuw geregistreerd vaccin in Nederland en België. Dit biedt bescherming tegen de serotypen 1, 5 en 13, waarvan 5 en 13 veel voorkomen in Nederland. Naast het bredere spectrum biedt het vaccin ook bescherming tegen vlekziekte, en dat stond Coppens wel aan. “Je spaart er een standaardvaccinatie mee uit.”
“Het selecteren van gelten is weer een feest. Vroeger moest ik 15 procent afkeuren, tegenwoordig nog maar 5 procent. Dat is mij heel wat waard.”=
Zeugenvaccinatie
Hoewel het vaccin ook geregistreerd is voor biggen, zet Coppens het vaccin enkel in bij de zeugen en de opfokgelten. “Daar waren de problemen”, verklaart de varkenshouder. Op 8 weken dracht vindt de zeugenenting plaats en in de opfok wordt driemaal gevaccineerd; op een leeftijd van 14, 18 en 30 weken. In de opfok ziet Coppens momenteel het meeste effect van zijn inspanningen. “Het selecteren van gelten is weer een feest. Vroeger moest ik 15 procent afkeuren, tegenwoordig nog maar 5 procent. Dat is mij heel wat waard.”
Tekst: Rob van Ginneken
Het artikel hierboven komt uit ons vakblad Varkensbedrijf! Wil je het hele artikel lezen of meer van zulke artikelen? Schrijf je dan nu in voor een proefabonnement!
