Voor investeringen in gebouwen en installaties heeft Vion een onbekende kapitaalinjectie nodig en passeert daarbij de bancaire kapitaalverstrekkers. Nu is de markt rondom kredietverlening aan het veranderen, zo lezen we in een interview met Mark Bankers en Paul van der Meijden de oktober editie van Vakblad Varkensbedrijf.
Maar dat juist Vion – ooit puissant rijk – als één van de eerste op zoek gaat naar alternatieve financiers, heeft iets droevigs. Waarom gaat Vion voorbij aan bancaire financiering als de rente laag staat? Of staan banken niet te springen om te investeren in Vion?
In de achterliggende jaren heeft Vion een dikke 300 miljoen verbrast aan niet-renderende acquisities en boekverliezen. De schuld werd geschoven in de schoenen van Grampion, maar zelfs na diens verkoop moest Vion verdere gedwongen verkopen ondergaan; een teken dat de overige investeringen ook niet rendeerden. Als gevolg van de verliezen moesten Vion en ZLTO zich een slag in de rondte saneren, met als dieptepunt de verkoop van Vion Ingredients. Met de opbrengsten moest Vion zich weer kunnen oprichten tot de speler die het zo graag zou willen zijn. Dat was oktober 2013.
Het is inmiddels drie jaar verder en Vion komt nog steeds niet in het nieuws zoals het wil. Er zijn veel wisselingen in de directie geweest en afgelopen zomer kon Vion niet mee met de prijsstijgingen die broodnodig zijn voor de varkenshouderij. Als klap op de vuurpijl dreigt de enige aandeelhouder ZLTO de waarde van Vion te moeten gaan delen met een externe kapitaalverschaffer.
De boekverliezen op de acquisities, de verkoop van het tafelzilver en de achterblijvende varkensprijzen; Vion heeft boerenmiljoenen verkwanseld, terwijl de boerenbestuurders van ZLTO het lieten gebeuren. Op geen enkel vlak leggen de bestuurders openbaar verantwoording af over het gevoerde beleid. Antoon Vermeer, Hans Huijbers, Toon van Hoof; ze lieten van Doorn en Tillman – en al wie volgden – hun gang gaan. Ze dronken hun glas, deden een plas en alles bleef zoals het was.
Twee jaar geleden vertelde Hans Huijbers in een interview dat boeren zich meer betrokken zouden moeten tonen bij Vion en eventueel bereid moeten zijn om in de onderneming te financieren. Ook nu wordt een collecteronde bij de boeren geopperd. Huijbers en diens voorgangers hebben echter in het verleden bewezen niet capabel te zijn om boerengeld te beheren.
Vion is too big to fail geworden en een maatje te groot om gecontroleerd te worden door boerenbestuurders. Maar Vion moet behouden worden voor de Nederlandse varkenshouderij. Het is hopen op een externe financier die daadwerkelijk rendement wil maken op zijn investering. Dat is de enige manier waarop boeren nog iets van hun geld terugzien.
Vion moet niet bang zijn dat het door een externe financier uitgekleed zal worden. Dat hebben de boerenbestuurders al laten gebeuren.
Tekst: Rob van Ginneken is redacteur van Vakblad Varkensbedrijf.
