Vol trots en vertrouwen is vanmiddag het nieuwe coalitieakkoord gepresenteerd. Met mooie woorden over bouwen aan vooruitgang en ondernemers ruimte geven om te vernieuwen. Samen verantwoordelijkheid nemen en investeren in de lange termijn. De persconferentie gaf goede moed om het coalitieakkoord te lezen. Echter, bij het lezen van het akkoord komen de zorgen wel op. Er staan positieve punten in, maar zeker ook zaken met grote impact op de varkenshouderij.
Op hoofdlijn alvast een reactie, verdere details komen na het weekend. We lezen e.e.a. goed door en komen daarna met een uitgebreidere reactie, alsook de inzet van POV hierop.
Miljarden voor natuurherstel
De reductieopgave voor stikstof wordt vooruitgeschoven van 2030 naar 2035, maar blijft fors: de landbouw moet uiteindelijk 42 tot 46 procent minder ammoniak uitstoten dan in 2019. De omstreden kritische depositiewaarde (KDW) verdwijnt daarbij wel uit de wet. Daarvoor komt een „juridisch houdbaar alternatief” terug, maar hoe dat eruitziet is nog niet duidelijk. Boeren krijgen wel zelf handelingsperspectief: per bedrijf wordt straks bepaald hoeveel stikstof mag worden uitgestoten.
Gebiedsgerichte aanpak komt weer terug. Er komt financiële ondersteuning voor gebiedsprocessen, zodat extensivering, innovatie en managementmaatregelen verder kunnen worden vormgegeven. Boeren die de gebiedsprocessen begeleiden, ontvangen een vergoeding voor de tijd die zij erin steken. Er worden miljarden gereserveerd voor natuurherstel, gebiedsontwikkeling en landbouwtransitie. Vrijwillige opkoop gaat door met focus op N2000 gebieden én regelingen voor opkoop van oude stallen.
POV pleit al lange tijd voor regelingen die gericht zijn op structuurverbetering en behoud van goede locaties. Dat lezen wij niet terug in het plan en daar zullen we komende tijd fors inzet op blijven plegen.
Dierwaardige veehouderij
Het is positief dat de coalitie aangeeft het Convenant Dierwaardige Veehouderij, de Autoriteit en de Algemene maatregel van bestuur (AMvB) in samenhang met elkaar te willen bezien. Het kabinet investeert in een dierwaardige veehouderij door middel van subsidies en fiscale regelingen met het oog op een economisch perspectief voor gezinsbedrijven, staat opgeschreven. Er staat niet bij of er ook middelen voor vrijgemaakt worden. Dat is wel hard nodig om doelen uit het Convenant Dierwaardige veehouderij te behalen.
Afroming terug: een no go
In het akkoord staat beschreven dat afroming plaats gaat vinden bij transacties van fosfaat en dierrechten, buiten familieverband. Ongelofelijk dat dit weer op de agenda staat, terwijl de afroming op varkensrechten juist is teruggedraaid omdat de varkenshouderij haar doelen gaat behalen. Het kan niet zo zijn dat opgaves van andere sectoren afgewenteld blijven worden op de varkenshouderij.
Markt is niet maakbaar
In het akkoord staat benoemd dat er afspraken gemaakt worden met agroketens over hoe de overheid beleid kan inrichten zodat duurzame ketens zowel in Nederland als Europa meer afzet kunnen realiseren. De consumptie van biologische en duurzame producten wordt gestimuleerd en er wordt ingezet op groei van biologische productie en consumptie voort te zetten. Hiermee zet de coalitie het pad van een maakbare markt voort en dit is een illusie. Een goed verdienmodel zou voorop moeten staan en concurrentiekracht in Europa.
Tenslotte
De nieuwe regeringsleiders staan er vol trots en vertrouwen. En zetten in op samenwerking en samen verantwoordelijkheid nemen. De varkenshouderij heeft altijd verantwoordelijkheid genomen en zal dat blijven doen. Met het Actieprogramma Vitale Varkenshouderij als routeboek voor de toekomst. Het coalitieakkoord geeft haakjes om op door te bouwen, maar zeker ook nog zorgen waarover we in gesprek gaan.
Bron: POV
