Geïmporteerde soja vormt een uitstekende eiwitbron voor varkens, maar is ook duur en heeft bovendien een grote milieu-impact. Heel wat wetenschappers en varkenshouders zijn daarom op zoek naar alternatieven. Het onderwerp is dan ook al enkele keren aan bod gekomen in deze rubriek.
Lokaal geteelde soja
Afgelopen maand publiceerde het West-Vlaamse onderzoeks- en adviesorgaan Inagro een interessant persbericht met betrekking tot de resultaten van een nieuwe voederproef met lokaal geteelde soja.
Onder begeleiding van Inagro startte een varkensbedrijf in Koekelare met de lokale sojateelt. Zowel de lokale teelt als de verwerking van het gewas vormen immers nog een uitdaging.
Soja toasten
Soja moet na de oogst kort verhit worden. Zo kan men de bewaartijd van het product verlengen. Bovendien verlaagt dit proces, dat ‘toasting’ genoemd wordt, de aanwezigheid van anti-nutritionele factoren. Het bedrijf kon een beroep doen op een loonwerker uit Frankrijk die beschikt over een mobiele installatie voor het toasten van sojabonen.
Voederproef
Na de hitte-behandeling volgde een voederproef. Gedurende 7 weken kregen gespeende biggen een voeder met geïmporteerde of lokale sojateelt. De groei en voederconversie waren gelijk in beide groepen.
Kostprijs lokaal versus geïmporteerde soja
Welke eiwitbron voor de varkenshouder het goedkoopste alternatief is, hangt af van het oogstresultaat. Vanaf een opbrengst van 2.250 kilogram droge sojabonen per hectare is de kostprijs per kilogram groei gelijk tussen geïmporteerde en lokale soja. Kan de landbouwer per hectare meer produceren? Dan zal lokaal geteelde de meest rendabele optie zijn.
HET HELE ARTIKEL LEZEN?
Je hebt zojuist een deel van een artikel uit het vakblad Varkensbedrijf gelezen. Meer van dit, thuis op de mat?
