De brandstichting bij de eenden slachterij in Ermelo in de nacht van 27 op 28 mei is afschuwelijk en staat niet op zichzelf. Door jaren van ongefundeerde uitlatingen en framing over de landbouw vanuit NGO’s, politiek, overheid en media is een klimaat ontstaan waarbij extremisten stallen bezetten, mensen intimideren, inbreken en nu ook branden stichten. De sector is bezorgd over deze ontwikkelingen.
Opdringen van eigen overtuigingen
We leven in een vrije wereld. Als iemand geen vlees of andere dierlijke producten wil consumeren is dat zijn/haar goed recht. Het gaat echter knellen en schuren als deze groep ‘vegans’ haar overtuiging dwingend wil opleggen aan de rest van de bevolking. Dat allerlei maatschappelijke problemen, dikwijls zonder deugdelijke onderbouwing, op het bord van de boeren wordt neergelegd is koren op hun molen. De overheid en andere instituties bieden daar helaas ruimte voor. Dat geeft een gevaarlijke voedingsbodem voor extreem gedrag. Gesterkt door de uitlatingen vanuit NGO’s, politiek, overheid en media lijken activisten steeds meer overtuigd dat hun doel alle middelen heiligt.
De overheid kan niet langer wegkijken
Tot op heden spreekt de overheid plichtmatig haar afkeuring uit over illegale daden van extremisten. Het wordt afgedaan als incidenten. Om vervolgens weg te kijken, handen in onschuld te wassen en over te gaan tot de orde van de dag. Dat kan niet langer, de overheid moet haar eigen rol en verantwoordelijkheid in deze ontwikkeling (h)erkennen. De toon van het debat moet gematigd worden, het criminaliseren en demoniseren van onze boeren moet stoppen en de overheid hoort snoeihard op te treden tegen wetsovertreders.
Hoe is het in godsnaam mogelijk dat we op dit punt zijn beland, terwijl de boeren dagelijks hard werken voor ons voedsel? Dat doen ze bovendien op een manier die wereldwijd toonaangevend is op gebied van grondstoffengebruik, dierenwelzijn, voedselveiligheid en duurzaamheid. Het wordt tijd dat de overheid niet langer wegkijkt bij bedreigingen van veehouders en mensen werkzaam in de dierlijke voedselketens en actie onderneemt. Ook tegen smaad, laster en het creëren van een gevaarlijk klimaat, allereerst door kritisch te kijken naar haar eigen opstelling en uitlatingen.
Bron: POV
